WHO Fellowship … Coordinator

เมื่อฉันได้ข่าวว่าจะมีผู้ได้รับทุนองค์การอนามัยโลก จากสาธารณรัฐประชาชนเมียนมาร์  (WHO Fellowship from Myanmar) 1 คน มาฝึกอบรมเกี่ยวกับ Library Web Portal and Institutional  Repository ที่หอสมุดและคลังความรู้มหาวิทยาลัยมหิดล ประมาณ 2 สัปดาห์ ระหว่างวันที่ 22 พฤษภาคม –  2 มิถุนายน 2560 จึงไม่แปลกใจเลยว่างานนี้จะถูกมอบหมายให้ฉันเป็นผู้ดูแล เนื่องจากหัวข้อที่จะมาฝึกอบรมนั้นเกี่ยวกับงานที่ฉันดูแลโดยตรง และแอบดีใจอยู่ลึกๆ ที่จะได้ปฏิบัติงานที่ฉันเคยได้รับประสบการณ์ดี ๆ เมื่อครั้งที่ได้รับมอบหมายให้ปฏิบัติงาน ณ ศูนย์ประสานงานสารนิเทศสาขาแพทยศาสตร์ (ศปพ) ซึ่งต้องติดต่อ ประสานงาน ดูแลบุคลากรห้องสมุดจากประเทศสมาชิกในองค์การอนามัยโลก ภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (WHO SEARO) ซึ่งมี 11 ประเทศ รวมประเทศไทยด้วย ที่มาฝึกอบรม ดูงานอยู่เสมอ

  • สิ่งที่ต้องเตรียมทำ คือ แบ่งหน้าที่กันทำงาน เลขาผู้อำนวยการ น้องนุช จีรนุช ธรณินทร์ เป็นผู้รับเรื่อง ประสานงานกับ World Health Organization (WHO)   ดูแลเรื่องเอกสาร การติดต่อให้ข้อมูลกับ WHO  จองที่พัก ดูแลอาหารว่าง  ผู้รับ-ส่งแขก รถรับ-ส่ง ค่าใช้จ่ายต่างๆ เอกสารสำคัญการเบิกจ่าย
  • ส่วนดิฉันได้ชวนน้องแอม ปัฐมาภรณ์ เชาวนเมธา ซึ่งทำงานในแผนกเดียวกัน มารับหน้าที่เป็น Trainee Coordinator  และเป็นผู้สอนด้วยกัน  เตรียมการล่วงหน้าในหลายๆ เรื่อง ตั้งแต่ จัดตารางฝึกอบรม หาสถานที่ดูงาน ทัศนศึกษา ทำหนังสือขอ Account / Password ไปที่กองเทคโนโลยีสารสนเทศสำหรับผู้เข้ารับการฝึกอบรม ทำหนังสือขอดูงาน จัดหาห้องสำหรับใช้ฝึกอบรม จองห้องประชุม ประสานงานติดตั้งเครื่องคอมพิวเตอร์ จัดกำหนดการวันปิดการอบรม เวียนแจ้งผู้เกี่ยวข้อง ติดต่อผู้สอนหลายท่าน ช่างภาพบอยมนตรี  สุรศักดิ์ นามนัย มืออาร์ตที่มีฝีมือคนหนึ่งของหอสมุด รับทำป้ายข้อความต้อนรับ ขึ้นฉายบนจอพลาสมา ป้ายอำลาวันปิดการฝึกอบรม (Farewell Party) ทำใบประกาศนียบัตร ให้ด้วยความเต็มใจ


วันที่แขกเดินทางมาถึงประเทศไทย  งานนี้ให้ ลุงอริยะ ขับรถไปรับที่สนามบินสุวรรณภูมิ พร้อมชูป้าย    เหมือนในหนังเลย เสียดายที่ไม่ได้ไปรับเธอด้วยตัวเอง ติดภารกิจจริงๆ พามาส่งที่หอพัก ASEAN House Dormitory  วันแรกของการฝึกอบรม เราไปรับที่หอพัก คุยทักทาย ทำความรู้จักเบื้องต้น

  • เธอชื่อ Ms. MU MU Myint ชาวเมียนมาร์ เป็นบรรณารักษ์จาก Central Biomedical Library Department of Medical Research Yangon เราพามาพบผู้อำนวยการและผู้บริหาร พร้อมทั้งกล่าวต้อนรับ ทักทาย แนะนำหอสมุดโดยสังเขป จากนั้นเป็นหน้าที่เราพานั่งรถรางชมห้องสมุดในวิทยาเขตศาลายา แนะนำร้านอาหาร ร้านค้า สิ่งอำนวยความสะดวกทั้งหลาย พาไปเลี้ยงอาหารกลางวัน ชวนคุยให้คุ้นสำเนียง สร้างความคุ้นเคย ให้ความใกล้ชิดสนิทสนมเป็นกันเองเพื่อให้เขาสบายใจ เธอบอกว่าเธอฝึกพูดภาษาอังกฤษ เราก็ได้ฝึกพูดภาษาอังกฤษด้วยเหมือนกัน คำไหนฟังไม่ออก หรือแปลไม่ได้ก็ให้เธอเขียน หรือไม่ก็เปิดพจนานุกรมออนไลน์กันเดี๋ยวนั้นเลย สะดวกดี ก็ขำๆ ดีนะ ต่างก็ไม่มีใครว่าใคร ไม่เห็นต้องอายเลย ดังนั้น เราจึงพยายามพูดช้าๆ ชัดๆ

ในทุกๆ วันที่มีชั่วโมงเรียน เธอมีความตั้งใจที่จะเรียนรู้ พยายามเข้าใจในวิชาที่จัดให้ ฉันแนะนำให้รู้จักผู้สอนแต่ละวิชา แอบทราบมาว่าผู้สอนแต่ละท่านเตรียมเนื้อหาพร้อมให้ความรู้แบบจัดเต็ม ส่วนที่ฉันสอนจะเกี่ยวกับการบริหารจัดการ Institutional Repository  ของมหาวิทยาลัยมหิดล เริ่มตั้งแต่ประวัติความเป็นมา ขอบเขต การจัดแบ่งชุมชนวิชาการ ประเภทผลงานที่จัดเก็บ การเลือกใช้โปรแกรม DSpace การใช้มาตรฐานดับลินคอร์เมตาดาตา การนำเข้า การปรับแก้ไข การสืบค้น การสมัครสมาชิกเข้าทำงานในระบบ การเก็บสถิติ การรายงานผล แสดงตัวอย่างคลังสารสนเทศสถาบันต่างๆ ในประเทศและต่างประเทศ การเป็นสมาชิกเครือข่ายกับต่างประเทศ และให้ฝึกปฏิบัติการลงรายการ ส่วนช่างภาพ (บอย มนตรี) ก็ได้อย่างใจ  จัดให้ในทันที ก็มาคอยเก็บภาพแบบไม่ให้พลาดทุกกิจกรรมเลยทีเดียว  ช่วงพักเบรคเราก็ไปชวนคุย ชวนกิน (ซึ่งมีน้องปูสิญาดา คอยดูแลอาหารการกินให้ตลอดการฝึกอบรม)

วันแรก ๆ  เธอไม่ค่อยพูด ไม่ค่อยยิ้ม คงเหงา คิดถึงบ้าน ฉันบอกเธอว่าที่หอพักมีนักศึกษาชาวเมียนมาร์ พักอาศัยอยู่ อาจจะได้พบปะ ได้เพื่อนคุยแก้เหงาบ้าง แต่เธอก็บอกว่า เห็นเขาเรียนหนัก ค้นคว้าทำงานแทบไม่มีเวลาว่าง เธอจึงไม่กล้าไปรบกวน สองสามวันแรก เราไปรับเธอที่หอพัก ตอนเย็นก็พาไปซื้ออาหารเย็น  หลังจากนั้น เธอขอมาเองเพราะจำทางได้แล้ว เราเริ่มคุ้นเคยกัน คุ้นสำเนียงกันมากขึ้น ฉันก็ชวนคุย ทักทายทุกวัน ทุกเช้า เป็นไงบ้าง วันนี้  นอนหลับไหม จำทางมาหอสมุดได้หรือยัง กินข้าวกับอะไร กินที่ไหน เรียนเข้าใจไหม จนเธอเริ่มสดชื่นขึ้น ชวนเราคุยบ้าง เล่าเรื่องราวของเธอให้ฉันฟัง เอารูปครอบครัวให้ฉันดู หัวเราะมากขึ้น เรามักจะชวนกันถ่ายรูปเล่น ดีใจนะที่เธอมีความสุข

  

ช่วงกลางวัน เรา 2 คน (Trainee Coordinators) ก็สลับกันพาเธอไปกินข้าวกลางวัน หลายๆ แห่ง เธอไม่กินหมู เนื้อ รสชาดไม่เผ็ด ชอบกินข้าว บางครั้งก็สั่งซื้อไว้กินมื้อเย็นทีละ 2 ถุง เอาข้าวขาวด้วยนะ ข้าวกล้องไม่เอา เธอชอบกินข้าวมันไก่ที่ห้องอาหารของวิทยาลัยนานาชาติมาก บางวัน เธอเอ่ยปากอยากกิน Papaya salad (ส้มตำ) ได้เลย จัดให้ สมความปรารถนา ชวนแวะร้าน Harmony ซื้อของที่ระลึก ส่วนใหญ่ซื้อพวงกุญแจหอประชุมสิทธาคาร กระเป๋าเอกสาร ชวนไปแลกเงินก็มี

 

 

 

 

 

 

 

 

 

การพาไปทัศนศึกษานอกสถานที่  น้องแอมปัฐมาภรณ์กับน้องใหม่ ม.ล.รติกร วรวุฒิ รับหน้าที่พาไปไหว้พระขอพรเป็นสิริมงคลที่

  • พุทธมณฑล
  • องค์พระปฐมเจดีย์
  • พิพิธภัณฑ์พระปฐมเจดีย์ แถมด้วยทริปนอกโปรแกรม คือ
  • ตลาดน้ำดอนหวาย หาซื้อของที่ระลึก

 

วันหยุดเสาร์-อาทิตย์ เธออยากไปชม

  • วัดพระแก้ว  และไปหาซื้อของฝาก น้องแอมปัฐมาภรณ์รับอาสาพาไป ได้ข่าวว่า พานั่งเรือข้ามฟากที่ศิริราช เธอกลัวมาก แล้ววันนั้นสภาพอากาศไม่เป็นใจเลย  ฝนตกอย่างหนัก ติดฝนแถวๆ ข้างวัง รถโดยสารก็ไม่มี  ทุลักทุเลสุดๆ  ไปไหนก็ไม่ได้ น่าเสียดาย อย่างไรก็ตาม แม้จะพบอุปสรรค แต่ก็ยังโชคดีที่มีโอกาสได้เข้าไปไหว้พระแก้วมรกตก่อนที่ฝนจะตก  ไม่เสียเที่ยวที่มีโอกาสมาเมืองไทย แล้วได้ชมพระบรมมหาราชวัง และกราบขอพรพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร หรือ พระแก้วมรกต พระพุทธรูปคู่บ้านคู่เมืองของประเทศไทย

      

เราจัดทริปการเยี่ยมชม ดูงานให้อีกหลายแห่ง เช่น

  • ห้องสมุดคณะพยาบาลศาสตร์
  • ห้องสมุดคณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี
  • ห้องสมุดสตางค์ มงคลสุข

ส่วนในกลุ่มของพิพิธภัณฑ์ เช่น

  • หอพระราชประวัติสมเด็จพระบรมราชชนก มหาวิทยาลัยมหิดล
  • หอพระราชประวัติศรีสวรินทิราราชภักดี มหาวิทยาลัยมหิดล
  • หอประวัติศาสตร์สุขภาพ  กระทรวงสาธารณสุข
  • คลังข้อมูลและความรู้ระบบสุขภาพ กระทรวงสาธารณสุข
  • พิพิธภัณฑ์วางแผนครอบครัว กระทรวงสาธารณสุข

วันสุดท้ายของการฝึกอบรมก็มาถึง ฉันได้แจ้งข่าวยืนยันกิจกรรมที่จะจัดในภาคบ่ายให้ผู้เกี่ยวข้องได้รับทราบอีกครั้ง ติดตามการจัดทำใบประกาศนียบัตรให้พร้อม ห้องประชุม การจัดเลี้ยง เตรียมภาพกิจกรรมสำหรับฉายขึ้นจอ รวมถึงให้ช่างภาพรวบรวมภาพถ่ายทั้งหมดเพื่อมอบให้เป็นที่ระลึก และก็มีเรื่องให้ตื่นเต้นแต่เช้า จริงๆ วันนี้เป็นวันศุกร์ มีตลาดนัดที่คณะสิ่งแวดล้อมฯ เธอตั้งใจจะไปหาซื้อของฝาก เธอพบฉันระหว่างทาง  เธอรีบบอกฉันด้วยความกังวลใจว่า ไฟล์ที่อุตส่าห์เตรียมไว้นำเสนอ ไม่สามารถเปิดได้ ร้อนใจมาก จนนอนไม่หลับ ไม่ไปตลาดแล้ว  ฉันก็ต้องคอยปลอบ อย่าได้กังวล ใจเย็นๆ สุดท้ายได้ฮีโร่ในดวงใจมาช่วยแก้สถานการณ์  น้องหนุ่ย กฤษฎา แก้วผุดผ่อง ได้ช่วยแก้ไขและปรับข้อมูลกลับมาให้อ่านได้อย่างเรียบร้อย  เฮ้อ.. โล่งใจทั้งผู้นำเสนอและผู้ดูแล

ในภาคบ่าย เราได้เตรียมกำหนดการไว้ เชิญผู้บริหาร ผู้สอนทุกคนเข้าร่วมงาน  ฟังสรุปการฝึกอบรม กล่าวขอบคุณซึ่งกันและกัน มอบใบประกาศนียบัตรและของที่ระลึก ถ่ายภาพร่วมกัน เลี้ยงสังสรรค์ ฉันและน้องๆ ให้ของที่ระลึกเธอด้วย  กิจกรรมทุกอย่างจบลงด้วยความเรียบร้อย

  

ฉันช่วยเธอเก็บของที่ห้องฝึกอบรม และไปส่งที่หอพัก  เราต่างร่ำลากันเป็นครั้งสุดท้าย เธอร้องไห้โผเข้ากอดฉัน พร่ำพรรณาขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันช่วยเหลือ ต่อไปนี้จะไม่ได้ยินเสียงฉันคอยถามไถ่ ด้วยความห่วงใยทุกๆ เช้า หรือคอยแก้ปัญหาจุกจิกให้อีกแล้ว ทำให้ฉันเกือบร้องไห้ตามไปด้วย ตั้งแต่วันแรกที่ได้พบได้ดูแล จนวันสุดท้าย ฉันบอกเธอตลอด ไม่ต้องเกรงใจ ฉันยินดี และเต็มใจช่วยเหลือ อย่ากังวล ฉันไม่ได้ลำบากอะไรเลยที่จะดูแลเธอ จากใจจริงนะ ฉันก็คิดถึงเธอเหมือนกัน  วันที่เธอต้องเดินทางกลับประเทศ ฉันก็ไม่ลืมที่จะยืนยันเรื่อง เวลา และคนขับรถที่จะรับเธอไปส่งที่สนามบินสุวรรณภูมิให้เธอได้มั่นใจ

ฉันขอให้เธอโชคดี (Mie Mie ของฉัน) และเดินทางกลับอย่างปลอดภัย ค่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“การที่ได้เป็นผู้ดูแล ประสานงานและเป็นผู้สอนในครั้งนี้ ทำให้ได้ประสบการณ์หลายอย่าง ทั้งการพูดภาษาอังกฤษ การที่ต้องประสานงานกับหลายคน หลายแผนก ทั้งภายใน ภายนอกหน่วยงาน และเชื่อว่าการดูแลบริการด้วยความใส่ใจ ใกล้ชิด เป็นกันเอง ให้คลายความกังวลใจที่เขาต้องมาอยู่ต่างเมืองเพียงลำพังเช่นนี้ คงมีความประทับใจจากการมาฝึกอบรมในครั้งนี้ กลับไปบอกต่อที่ทำงานอย่างแน่นอน”